نظر دانشجويان دانشكده حقوق ، علوم سياسي و زبانهاي خارجه دانشگاه آزاد مشهد در رابطه با علمكرد دو سال آخر دولت نهم در عرصه سياست خارجي

انتخاب موضوع پژوهش

بحث و بررسي در خصوص مواضع دولت نهم در عرصه سيسات خارجي در دو سال آخر و نظر دانشجويان دانشكده حقوق، علوم سياسي و زبان هاي خارجه دانشگاه آزاد مشهد درباره آن، در مقايسه با بسياري از مباحث ديگر از سابقه چنداني برخوردار نبوده و بهتر است بگويم تاكنون در حوزه مطالعاتي كمتر پژوهشگري قرار گرفته است دليل توجه به اين مبحث بررسي نظرات مختلف يك طيف تحصيلكرده اما محدود ، در خصوص نحوه عملكرد دولت در بعد بين المللي و برونداد روابط بين الملل تحت عنوان سياست خارجي و بررسي نوع تنظيمات روابط خارجي دولت است .

در عرصه ي سياست خارجي عملكرد موفق و رشد بالاي روابط بين المللي ديگر كشورها اعم از اتحاديه اروپا ، ژاپن ، ايالات متحده ، روسيه ، چين و … همچنين سطح بالاي ديپلماسي بالاي اين كشورها كه به نوعي در سياست خارجي كه درون داد آن منافع ملي يك كشور است جاي مي گيرد، باعث شد كه با انجام يك نظرسنجي و يك تحقيق ميداني به نظر دانشجويان از عملكرد دولت نهم در عرصه ي سياست خارجي در اين تحقيق پرداخته شود .

 

طرح مسئله پژوهش

سیاست خارجی دولتها تحت تأثیر متغیرهای متعددی شکل می گیرد و واحدهای سیاسی اهداف و منافع تعیین نشده، جهت گیریها و استراتژیهای گوناگونی بر می گزینند. این متغیرها در حالتهای گوناگون به صورت متغیرهای مستقل و وابسته مورد توجه قرار می گیرند، و با دگرگون شدن شرایط و مقتضیات داخلی و بین المللی ممکن است طبقه بندی جدید از اهداف و نافع ملی و استراتژیها ارائه شود[1].

با روی کار آمدن دولت احمدی نژاد از تابستان سال 1384، برخی جهت گیریهای دیپلماتیک دستگاه سیاست خارجی دچار تغییر شد و در این میان پرونده هسته ای به محور اصلی مذاکرات دیپلماتیک ایران تبدیل شد و حل و فصل این موضوع در اولویت یک دستور کار دستگاه سیاست خارجی ایران قرار گرفت. [2]

در واقع باید گفت نوسانات قدرت نه تنها بر دیدگاه یک دولت از منافع ملی، بلکه بر جهت گیری ها و استراتژیهای سیاست خارجی آن نیز تأثیر می دهد.[3]

دیپلماسی اقتصادی دولت نهم: در نشست شهریور 1384 شورای احکام آژانس بین المللی انرژی اتمی، آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان، استرالیا، کانادا، بلژیک، آرژانتین، اکوادور، غنا، مجارستان، هند، ایتالیا، ژاپن، کره جنوبی، هلند، پرو، لهستان، پرتغال، سنگاپور، اسلواکی و سوئد، 22 کشوری بودند که به پیش نویس قعطنامه پیشنهادی اروپا علیه ایران، رأی مثبت دادند و به این ترتیب، ایران را دچار چالش سیاسی جدیدی کردند. بنابراین دیپلماسی اقتصادی دولت نهم رنگ جدیدی به خود گرفت.



[1] – عبدالعلی قوام، اصول سیاست خارجی و سیاست بین الملل، تهران، انتشارات سمت، 1380، ص 131.

[2]– مهرجاد ایرانی، دولت نهم و فرصت ها و تهدیدهای سیاست خارجی (on- line) 12 آذر 1385 دسترسی در:

(17دی 1386) http:www.youthparty of iran.com/akhbar.phb?

[3] – قوام، اصول سیاست خارجی و سیاست بین الملل، تهران، انتشارات سمت، 1380، ص 128